Jesteś obserwowany.
Rząd ma tajny system.
Maszynę, która codziennie cię szpieguje.
Wiem, bo sam ją zbudowałem.
Zaprojektowałem ją, by wykrywała akty terroru,
lecz ona widzi wszystko.
Brutalne zbrodnie z udziałem zwykłych ludzi.
Takich jak ty.
Rząd uznał te przestępstwa za nieistotne.
Nic by nie zrobili, więc postanowiłem sam się tym zająć.
Lecz potrzebowałem partnera.
Kogoś, kogo umiejętności mogą im zapobiec.
Ścigani przez władze, działamy w tajemnicy.
Nigdy nas nie znajdziesz.
Lecz jeśli wyskoczy twój numer, nieważne, czy jesteś ofiarą, czy sprawcą,
my znajdziemy ciebie.
.:: GrupaHatak.pl ::. & :: Project Haven :: >> Release24.pl <<
Person of Interest [1x08] Foe
Tłumaczenie: k-rol Korekta: moniuska
Idzie.
- Ile wie? - Przypuszczamy, że wszystko.
Nie, dzięki. Nie pijam kawy.
Sencha, zielona herbata. Jedna łyżeczka cukru.
Uważałeś.
Spokojnie, Finch. To tylko herbata.
Jeszcze nie odgadłem twojego ulubionego koloru.
Mamy nowy numer.
Wallace Negel.
Urodzony w Niemczech w 1946 r. Do USA wyemigrował w 1980,
pracował w eksporcie. Bogaty, wzorowy podatnik.
Czekaj. To dobre daty?
Zauważyłeś.
Od grudnia 1987 Negel nie wykonał żadnej transakcji elektronicznej
na własne nazwisko.
- Gdzie był przez ostatnie 24 lata? - I dlaczego wrócił?
Nie sądzę, żeby istniał jakiś Negel.
Obce pochodzenie, nudne życie, praca wymagająca podróży...
To podstawy szpiegostwa. To pseudonim.
Używałem ich dziesiątki. Myślę że Negel to przykrywka.
Od czego zaczynamy?
Na krótko przed zniknięciem w 1987 roku,
kupił miejsce na cmentarzu na Bronksie.
Sprawdziłem. Nadal tam jest.
Po co nieistniejącej osobie cmentarna parcela?
No właśnie. Może warto to sprawdzić.
Dokąd idziesz?
Jeśli mamy do czynienia ze szpiegiem z lat 80.,
znam kogoś z dojściem do informacji sprzed ery cyfrowej.
Rzeczy, których nie znajdę w komputerach.
Pierwsze wydania. Najlepsze dostępne z niemieckiej historii.
Mogą być o całym okresie zimnej wojny,
ale szczególnie interesują mnie lata 80.
Będę potrzebował czegoś dokładniejszego niż książki.
Nie jestem pewny, o co panu chodzi.
Może plany radzieckiej łodzi podwodnej,
które w zeszłym roku sprzedał pan rosyjskiemu wywiadowi.
Zgłosił pan ten dochód do skarbówki albo FBI?
Ciężko byłoby prowadzić sklep zza krat, nie sądzi pan?
Rząd 18, miejsce 20.
- Jakie nazwisko? - Wallace Negel.
Przed zjednoczeniem, NRD było najbardziej inwigilującym ludzi krajem świata.
Stasi wiedziało wszystko.
Czytałem o nich. Lubuję się w inwigilacji.
Mieli miliony godzin nagrań z podsłuchów
i próbek zapachu potu.
Potrzebuję tylko nazwiska, żeby dopasować pseudonim.
Prawdziwe nazwisko to Ulrich Kohl. Członek zespołu wywiadowczego.
Czytałem o nich.
Jednostka Kohla zjeździła cały świat. Byli w zachodniej Europie i w USA.
Dlatego potrzebował amerykańskich dokumentów.
Ścigali niemieckich uciekinierów i neutralizowali ich, nim zaczęli sypać.
"Neutralizowali".
Gdy zjawiali się tacy jak on, ginęli ludzie.
Skąd pan wiedział o planach tej łodzi?
Już mówiłem. Lubuję się w inwigilacji.
Wygląda na to, że Kohl był w Europie, gdy upadł mur.
Zachodnie władze ścigały go, więc ukrył się w ZSRR.
Razem z nim zbiegła jego żona, Anja, sekretarka w centrali Stasi.
Krótko potem zginęła w wypadku samochodowym.
To był rok 1987.
Do 1989 roku NRD upadło.
Stasi przestało istnieć, a po Kohlu...
słuch zaginął.
Teraz jest tutaj.
Miejsce na cmentarzu było schowkiem. Rozkopał je kilka godzin temu.
Co według pana w nim było?
Jeśli był to jeden z tych, których sam używałem,
dokumenty, broń, na pewno pieniądze.
Zatem Kohl-szpieg wrócił.
Hauffe.
Słucham?
- Mogę w czymś pomóc? - Pamiętasz moją Anję?
To nie możesz być tu.
Mamy sprawę do omówienia.
Jesteś tym nowym, tak?
Chodźmy pogadać w ustronne miejsce.
Stanton to ty? Ja jestem...
Nie, nie jesteś.
Tożsamość nie zdała egzaminu, więc jesteś nikim.
Dlatego sama muszę cię jakoś nazwać.
Może Wilson.
Nie. Powinieneś się napić.
- Nie piję w pracy. - No to zacznij.
Chłopcy z pierwszego szczebla są tacy sami.
Spięci. Tutaj przez to się ginie.
W swojej pracy byłeś za liniami wroga przez pół roku, rok?
W tej robocie nigdy się nie wraca, bo nie ma granicy do przekroczenia.
Nigdy nie było. Czy to jasne?
Równie dobrze możesz się odprężyć.
Spotkałeś w podróży starych znajomych?
Nie.
Dlaczego pytasz?
Wiemy o twojej byłej dziewczynie.
Jak już mówiłam, stąd nie ma powrotu.
Upuszczona przez Kohla moneta to marka NRD.
Wycofane z obiegu w 1990 roku.
Ale znalazłem sklep numizmatyczny, któremu rano sprzedano komplet marek.
Niech zgadnę. Sprzedawcą był Ulrich Kohl.
Zgadza się.
Skorzystał z telefonu w sklepie, poczekał, aż ktoś odbierze i się rozłączył.
Namierzyłem adres w West Village. Mieszkanie 4A.
Spóźniliśmy się, Finch.
Kohl upewnił się, że facet jest w domu.
Był przesłuchiwany.
Sprawdzam te akta.
Kohl był członkiem czteroosobowego zespołu.
Egzekucji dokonywał wspólnie z przywódcą, Steillerem.
Wspierał ich Wernick, fałszerz dokumentów.
Po rozkazy zgłaszali się oficera prowadzącego, Hauffe.
Kim jest ten umarlak?
Mieszkanie dzierżawi Andrew Honem.
Kawaler, emerytowany architekt.
Zadaniem Kohla było zabijanie zbiegów.
Może ten facet był jednym z nich.
Zaczekaj, Finch.
Kiedyś połowa wywiadów z całego świata ich tropiła.
Ale byli jak duchy. Niewykrywalni.
Jak nazywał się oficer prowadzący?
Hauffe.
To ten truposz. Kohl zabił kolegę ze Stasi.
I znów zabije.
Nie wiem, kim jesteś ani skąd się tu wziąłeś,
- ale to dopiero początek. - Więc to będzie długi dzień.
Finch, miałem towarzystwo.
BND. Niemiecka agencja wywiadowcza.
Zdaje się, że wiedział, co tu jest grane.
Był też pewny, że Kohl znów zabije.
- Detektyw Fusco. - Mam dla ciebie anonimowy cynk, Lionel.
- Musisz przestać do mnie dzwonić. - Morderstwo w West Village.
Strzelec może mieć w planie jeszcze kogoś.
Zostawiłem ci tam paczkę.
Wyciągnij z niego wszystko, co wie.
Nic nie mogę zrobić, póki ktoś nie zgłosi przestępstwa.
Dostaniesz wezwanie. "Padły strzały".
A padły?
Teraz już tak.
Hauffe nie żyje. Kto jest następny na liście Kohla?
Zabrałem niemieckiemu agentowi zakodowany telefon.
Zablokowane są wszystkie SMS-y oprócz jednego, już przeczytanego.
Julian Werner.
To prawnik z Wall Street.
Tak naprawdę to Wernick, ten fałszerz.
Cały zespół Kohla żyje pod fałszywymi nazwiskami w Nowym Jorku.
Idealne miejsce na zniknięcie, prawda, Finch?
To byli jego koledzy.
Czemu po dwudziestu latach miałby ich ścigać?
Kohl znika bez śladu, a jego kumple wiodą spokojne życie w Nowym Jorku.
Możliwe, że to zemsta. Może o czymś nie wiemy.
- Co ze śmiercią żony? - Wypadek.
Zginęła w 1987. Zniknął w tym samym roku.
Umiem rozpoznać upozorowany wypadek.
Musimy dotrzeć do Wernicka przed Kohlem.
Myślałem, że nie żyjesz.
Widzę, że nie rozstajesz się z igłą.
- Czym była pokryta? - Czymś szybkim.
Choć tyle mogłem zrobić dla starego kolegi.
- Ile mam czasu? - Wystarczająco dużo.
- Gdzie twój akcent, Hauptmann? - Wskazane było,
- żeby wtopić się w otoczenie. - Rano widziałem Hauffe'a.
Był dobrym oficerem prowadzącym.
Przez te wszystkie lata trzymał informacje o was.
Pamiętasz... moją Anję?
Dzwoniłem do asystentki Wernera. Codziennie je lunch w tym samym lokali.
Już jadę.
Pamiętam.
Nie wiedziałem, że ją też będą ścigać.
Ale zabicie mnie jej nie przywróci, Ulrich.
Obiecałem jej, że ją ochronię.
Co się z tobą stało, Ulrich?
Zapłaciłem... za swoje grzechy.
Dla was, dla zespołu.
Ci, którzy mnie złapali, trzymali mnie w jakiejś norze.
Ale nigdy nie przestałem myśleć, planować.
To było dawno temu. Zapomniałem.
- Ja nie miałem tego luksusu. - Źle zrobiliśmy.
Idziesz później po Steillera?
Zatem...
Spoczywaj w spokoju, stary druhu.
Wezwijcie pomoc.
Potrzebna karetka na 19 Ulicę. Kawiarnia Craftbar.
Proszę się odsunąć.
Puls słaby, ale ma częstoskurcz. Ciśnienie 70/30.
Płytki oddech, objawy asfiksji, drgawki.
Facet ma atak.
Nie możesz oddychać.
Masz pianę w nosie i ustach. To kwas pruski.
Znajdą nas za cztery minuty.
Mogę cię uratować, ale musisz gadać.
Po co przyszedł Kohl? Czemu was ściga?
Kohl zabijał ich informatorów.
- Amerykanie chcieli jego śmierci. - Więc wydaliście im Kohla.
Zaoferowali nam nowe życie.
Przehandlowaliśmy Ulricha.
Byliście jego zespołem. Jego przyjaciółmi.
Żołnierz zasługuje na więcej.
Dam ci to i będziesz żył. Co się stało po waszej ucieczce?
Powiedzieli nam, że Kohl i Anja uciekli to sowietów.
Amerykanie rzucili się za nim.
- Ją też dorwali. - Wypadek?
- Tak. - Po kogo teraz pójdzie Kohl?
Po Steillera...
Uciekł z wami? Pod jakim nazwiskiem się ukrywa?
Uratowałem prawnika, ale Kohl jeszcze nie skończył.
Jego zespół go zdradził, przez co zginęła jego żona.
Uratowali się jego kosztem.
Sprawa nie może być bardziej osobista.
Gdzie Steiller?
Taką samą spinkę widziałem w mieszkaniu Hauffe'a.
Volks American Society.
To organizacja dla nowojorczyków o niemieckim dziedzictwie.
Po ucieczce nie wolno im było kontaktować się ze sobą.
Niemiecka organizacja dawała szansę na spotkanie się w miejscu publicznym.
Jeśli Hauffe i Wernick byli jej członkami...
To Steiller także.
Dwa miejsca zbrodni. W West Village i w pobliżu Wall Street.
Widziano, jak z obu uciekał starszy pan w szarym garniturze.
Wall Street? To tam porwano karetkę?
Na pewno. Przeczytaj opis sprawcy.
To mój człowiek? Jak jest w to wmieszany?
Na pierwszym miejscu zbrodni znaleziono go nieprzytomnego.
Niezłe siniaki.
Nic nie powiedział? Na przykład kto skopał mu dupsko?
Powiedział dwa słowa. "Chcę zadzwonić".
Reszta była po niemiecku.
Któryś wygląda znajomo?
Wiemy, że jesteś z niemieckiego wywiadu.
- Dużo wiemy. - Jeśli tylko tyle, "polizei",
to niewiele.
To może opowiesz mi o morderczym dziadydze?
Dwie zbrodnie, niebezpieczny człowiek, a tylko jeden agent próbuje go powstrzymać?
Szkoda by było, gdyby "polizei" nie mogła pomóc.
Nazywa się Kohl.
Jest więźniem.
Aresztowano go przy współpracy naszych rządów 24 lata temu.
Myśleli, że się zestarzał i osłabł.
Rozkazano przenieść go do placówki o złagodzonym rygorze.
- Zgaduję, że uciekł. - Jest mądry i niebezpieczny.
Przez lata zabijał Niemców.
Najważniejsze jest umieścić go tam, gdzie jego miejsce.
- Dlaczego nie zwróciłeś się do władz? - Został osadzony bez procesu.
Kohl nie powinien istnieć. Nikt nie chce międzynarodowego incydentu.
Nie powinieneś działać na terenie naszego kraju.
Gdzie się uda, będą umierać ludzie.
Więc nam pomóż. Chcemy tego samego.
- Ani słowa więcej. - To przesłuchanie.
- Nie wolno tu wchodzić. - Koniec rozmowy.
Jestem z niemieckiego konsulatu.
A to z Departamentu Stanu.
Nakaz natychmiastowej ekstradycji do Niemiec.
Strona Volks American Society nie korzystała nawet z OpenSSH.
W parę chwil sklonowałem listę wejść.
- Do rzeczy, Finch. - Znalazłem kompletny spis członków.
Hauffe i Wernick na niej są.
Sprawdzam resztę członków.
Mam. Michael Stegans.
Brygadzista budowlany z Newark.
Dane sięgają tylko do 1988 r.
- Jeśli wzór jest ten sam... - To Stegans jest Steillerem.
Pracuje na budowie na Brooklynie.
Mam numer jego komórki.
Pan Steiller?
Przykro mi, pomyłka.
Nie ma czasu na gierki. Musi pan posłuchać.
Pamięta pan Ulricha Kohla? Bo on pana tak,
Pamiętał wszystkich dawnych kolegów ze Stasi.
Jedzie do pana.
Mówisz o zmarłym.
Wiedziałem, że ten dzień nadejdzie.
- Byłeś zbyt dobry. - Uczyłem się od najlepszych.
Od ciebie.
Byłeś moim przyjacielem.
Znałeś mnie. Moją żonę także.
- Ufała ci równie mocno jak ja. - Zmieniłeś się, Ulrich.
Widziałem, co zrobiły z tobą te misje.
Ten mrok w twoich oczach.
Byłeś zwolennikiem zabijania.
Wyszkoliłeś mnie. Ty mnie takim zrobiłeś.
Wierzyłem w swój kraj. W ciebie.
Nie mogliśmy cię uratować.
Więc dla forsy i mieszkania w Nowym Jorku rzuciłeś mnie i Anję psom gończym?
- Musiałem się wydostać. - Byłem silny. Przetrwałem.
Ale to, co zrobili Anji...
- Zapłacisz za to. - Zaczekaj, Ulrich.
Nie wiesz o jednym.
Tylko ja wiedziałem.
Anja żyje?
Odnalazła mnie kilka lat po naszej ucieczce.
Bała się ciebie bardziej niż wszyscy.
Jak widzisz, twoja zemsta poszła na marne.
Finch, musimy znaleźć Anję. Kohl chyba właśnie dopisał ją do listy.
Wypadek był oszustwem. Była jego żoną i zdradziła go.
Dla kogoś takiego jak Kohl czyni ją to celem.
Zabójca jest na wolności, a nasz najlepszy trop jest deportowany.
Twój mściciel dalej szuka strzelca. To nie takie złe wieści.
Nie można wysyłać zabójcy, że złapał zabójcę.
Facet osiąga wyniki.
SZARY SEDAN NR REJ SMH 4642
Pojadą na lotnisko bocznymi drogami.
To standardowa procedura.
Niech det. Fusco przyśle numer GPS samochodu z konsulatu.
Namierzyłem ich, ale jak zamierza pan ich zatrzymać?
Bardzo źle się czuję, będąc tutaj.
Mnie też to nie na rękę, ale potrzebny mi obserwator.
- Odległość. - Nie wiem, 450 metrów?
Raczej 550.
Wiatr boczny 45°, poprawka na wiatr 3 na 4.
- Imponujące, Finch. - A jeśli pan spudłuje?
Nie wiem, nigdy mi się to nie zdarzyło.
Stać. Mamy immunitet dyplomatyczny.
- Nie jestem dyplomatą. - Kim jesteś?
Kimś, kto nadal ma czas, by uratować Anję Kohl.
Wiem, że żyje, ale muszę wiedzieć, gdzie jest.
On nie ma nic do powiedzenia. To by naruszało...
Nic nie mogę zrobić. Uratuj ją, jeśli potrafisz.
Anna Klein. Adres w Morningside Heights.
To Anja.
Anji tu nie ma, Kohl.
Jest bezpieczna tam, gdzie jej nie dostaniesz.
To Welrod, tak? Tylko 73 decybele przy wystrzale.
Ale nie zdąży mnie powstrzymać.
A tracę cierpliwość, gdy się do mnie strzela.
Gdzie jest Anja?
Co planujesz, Kohl?
Ją też zabijesz?
Własną żonę?
Nie masz planu, co?
Uciśnięte tętnice szyjne zewnętrzne...
i obudzisz się z niezłym bólem głowy.
Ulrich? Niemożliwe.
- Idzie po mnie, prawda? - Tak.
Teraz istotne jest, aby oddać panią pod opiekę policji.
Na 8. komisariacie jest pewien detektyw...
- Nie możemy jeszcze jechać. - Tam jest bezpiecznie.
Jeszcze nie. Muszę zadzwonić.
Kamera...
Niezwykła.
Stasi zabiłoby za tę technologię.
Gdzie jest Anja?
Podczas podróży zdobywa się umiejętności i przedmioty.
Wszyscy się ze mnie śmiali, gdy uczyłem się używać tych igieł.
Ich śmiech trwał krótko.
Gdy byłem w Kandaharze, złapał mnie partol buntowników.
Razili mnie prądem... 16 godzin.
- A chcieli tylko moje nazwisko. - Mnie ono nie obchodzi.
Nerw łokciowy jest największym, niechronionym nerwem w ludzkim ciele.
Ciągnie się od ramienia do macierzy paznokci.
W łokciu jest tzw. czułe miejsce.
Gdzie jest Anja?
Rozluźnij się. Gramy w jednej drużynie.
Zresztą, gdzie bym ukryła spluwę w tej sukience?
Stanton, tak?
- A to kto? - Jeszcze nie zdecydowałam.
- Miller mówił, że lubisz bourbon. - Wiesz, co tu piją?
Śliwowicę.
- Szkoda Millera. - Co mu się stało?
Nie zakończył roboty.
Wieści się rozeszły. Skończyło się cackanie.
Co możemy dla was zrobić?
Badamy doniesienia, jakoby Alim Assir był w zeszłym tygodniu w kraju.
Być może, by zapewnić finansowanie.
W zeszłym tygodniu przesłaliśmy wszystkie informacje do Langley.
A dwa dni temu Assir wyjechał spokojnie z kraju.
- Chcemy wiedzieć jak. - To także jest w naszych informacjach.
- Musiał zapłacić fortunę celnikom. - A ile zapłacił wam?
Żart.
Jak mówiłam... jesteście zbyt spięci.
Za koniec z cackaniem.
Wolne żarty.
Nie zajechali daleko, co? Dziękuję.
Pamiętasz tego agenta i jego eskortę na lotnisko?
Facet w garniturze zestrzelił ich z drogi z wielkokalibrowej broni.
Jadę na miejsce.
Może zostawił jakiś ślad prowadzący do Kohla.
- Fusco. - Potrzebuję pomocy.
Najpierw on, a teraz ty.
Nie możecie do mnie dzwonić jak do boya hotelowego.
Nasz przyjaciel poszedł po sprawcę i się nie odezwał.
Coś się stało.
Ten człowiek może być groźniejszy niż przewidywaliśmy.
- Musi pan sprawdzić... - Próbuję przekonać Carter,
że nie stanowi problemu. A teraz mam wyjść z pracy?
Musi pan wymyślić coś innego. To pilna sprawa.
Wysyłam adres.
Nie ma odpowiedzi?
Nie zna mnie pani, ale mogę pomóc.
- Będziesz musiał mnie zabić, Kohl. - Nikogo nie cieszy odbieranie życia.
- W zabijaniu byłem dobry. - Zauważyłem.
Kwas pruski, którego użyłeś na Wernicku...
Nie wwiozłeś go do kraju. Sporządziłeś go na miejscu, prawda?
Jesteś... obeznany z truciznami?
Mam pewne doświadczenie.
Zabijałem, stojąc na murze z karabinem.
Potem Stasi mnie wezwało.
Powiedzieli, że ojczyzna mnie potrzebuje.
Zawsze tak mówią.
Dla swojego kraju opuściłem go
i zabijałem wszędzie tam, gdzie mnie wysłano.
Nazywano mnie za to potworem.
Nawet najczarniejsze serca nadal biją.
Byłem taki jak ty, Kohl.
Zemsta nie pomoże.
24 lata...
Tyle trzymali mnie w tym piekle.
- Myślałem tylko o dniu dzisiejszym. - A co z jutrem?
Muszę ją zobaczyć. Moją Anję.
Splot ramienny to sieć nerwów.
Ulrich wciąż pracował, ale gdy był ze mną, kochał mnie.
A ja jego. Byłam żoną szpiega.
Wiedziałam, że nie może mówić o swojej pracy.
Pewnego dnia wrócił do domu i powiedział, że Stasi zwróciło się przeciw niemu.
- Wtedy uciekliście do ZSRR. - Myślał, że tam będzie bezpiecznie/
Podróżowaliśmy oddzielnie.
Wtedy Amerykanie mnie znaleźli.
- Pokazali mi zdjęcia. - Ze wszystkich zabójstw.
Powiedziałam sobie, że jako pierwszy skłamał.
Tyle śmierci... Jak on mógł?
Dla mojego bezpieczeństwa Amerykanie upozorowali wypadek samochodowy.
Ulrich uwierzył w moją śmierć.
Zaczęłam nowe życie.
To może potrwać całą noc.
- Ma oczy mojej matki. - Nie rób głupot, Ulrich.
Ty to ukryłeś?
- Ma na imię Marie. - Dla niej nie jesteś jeszcze potworem.
Dla nas jest za późno, ale ona może mieć normalne życie.
Jak mogła to przede mną zataić?
Jak Anja mogła odebrać...
Jak oni mogli odebrać mi tę dziewczynkę?
Ma szansę. Po prostu ją zostaw.
Jak zawodowiec zawodowcowi...
Szanuję, co próbowałeś zrobić, ale nie możesz za mną pójść.
Spoko, bo nigdzie się nie wybierasz.
Fusco, rozwiąż mnie.
- Dokąd mógł pójść? - Odnaleźć córkę.
Dobranoc.
- Do zobaczenia. - Pa.
Bawcie się dobrze. Zdzwonimy się jutro.
Przepraszam.
Możesz mi pomóc? Szukam Lerner Hall.
Jasne.
Musisz zadzwonić do matki.
- Marie? - Mamo...
Jakiś pan chce z tobą rozmawiać.
Kohl chce się spotkać w parku. Nie skrzywdzi dziewczyny,
- jeśli żona przyjdzie sama. - Sama nigdzie nie pójdzie.
- Proszę nie robić mi krzywdy. - Muszę pomówić z twoją matką.
Wtedy będzie po wszystkim.
- Skąd ją pan zna? - Z przeszłości.
- Znałem ją i twojego ojca. - Ojca?
- Matka ci o nim opowiadała? - Przed jej przenosinami do USA
był żołnierzem w Niemczech.
Był dzielnym człowiekiem. Zginął przed moimi narodzinami.
- Stracił życie jako bohater. - Bohater?
Po upadku Muru Berlińskiego, pomógł jej odzyskać wolność,
żebyśmy mogły tu zacząć nowe życie.
- Znał pan mojego ojca? - Kiedyś tak.
Uwaga, wszystkie jednostki.
Możliwe porwanie w okolicach Central Parku.
Sprawcą jest mężczyzna po sześćdziesiątce.
Ofiara to kobieta, 23 lata.
Bardzo mi przykro... Nigdy się nie dowiesz, jak bardzo.
- Gdzie twój przyjaciel? - Tutaj.
Gdzie byłeś? Dostaliśmy anonimowy donos.
Strzelec jest w parku?
Jeśli tak, to coś czuję, że mój mściciel także.
- Myślisz, że dorwiemy obu? - Idźcie z nim.
Dlaczego?
Dlaczego odeszłaś?
Odkryłam, że mąż nie był człowiekiem, którego poślubiłam.
Był zabójcą.
Byłam w potrzasku oraz w ciąży.
Myślałam, że go znam...
ale powiedzieli mi, że stał się potworem.
Mamo?
Kim on jest?
Bałam się człowieka, którym się stałeś.
Wybaczysz mi, kim byłam?
Musiałem zobaczyć twoją twarz.
Wasze twarze.
Opowiadałaś jej o ojcu. Że był bohaterem, że cię ocalił.
Bez niego nie miałybyśmy tego życia...
Część mnie zawsze będzie przy tobie.
Tu Carter. Meldujcie.
Kto wie, gdzie padł strzał?
Nic ci nie jest?
- Nie. - Finch, zabierz je stąd.
Słusznie się mnie bałaś.
Słusznie.
Pusty.
Nie skrzywdziłbym jej.
- Nie było przede mną żadnego jutra. - Skąd wiedziałeś, że strzelę?
Jesteś żołnierzem jak ja.
Odebrali mi wszystko.
Ale cząstka mnie przetrwała.
To była... ona.
Namierzyliśmy miejsce wystrzału.
Strzelec to mężczyzna. Nie żyje.
Dowódca drużyny B, meldować.
Jak myślisz, kto to był?
Harper.
Nie, Harper też nie.
Musisz się pozbyć tego i ich.
- Nawet ich nie przesłuchałaś. - Nie mamy czasu na pytania.
Jedynie na odpowiedzi.
Wzięli w łapę i pozwolili zbiec mordercy.
Skąd wiemy, że to byli oni?
Z anonimowego źródła. Bardzo wiarygodnego.
Musisz wiedzieć, czy to słuszne?
Powiem ci to po raz ostatni, nim się skomplikuje.
To słuszne.
Zagrożenie jest realne. Ojczyzna cię potrzebuje.
Usuń zęby i koniuszki palców.
Jeszcze jedno.
Nie masz starych znajomych.
Gdy ich widzisz, nie znasz ich.
Chodzimy tu w ciemności, jasne?
Chyba już wiem.
- Będziesz... - Panie Reese.
Po tym wszystkim trafił do piachu z nieswoim nazwiskiem.
Niemiecki rząd zamiecie całą sprawę pod dywan.
A Ulrich Kohl nigdy nie istniał.
Zawsze sądziłem, że umrę w miejscu, gdzie nie będą znali mojego nazwiska.
Myśli pan, że kogoś będą obchodzić nasze nazwiska?
Po naszej śmierci.
Myślałem, że to mamy już za sobą.
.:: GrupaHatak.pl ::. :: Project Haven ::
>> Release24.pl <<
.:: ::.